Սեպտեմբերի 26-ի ուշ երեկոյան փոխգնդապետ Անդրանիկ Մանուկյանն առանձին զրուցեց երկու որդիների հետ։ Այդ օրը սովորականից երկար մնաց նրանց սենյակում։ Երբ պատրաստվում էր քնել, կնոջը՝ Աննային, ասաց, թե «մի հատ էլ էրեխեքին գնամ պաչեմ, գամ»։
Պատերազմի ընթացքում Ալիկ Խուդոյանը մարտերի է մասնակցել Ջրականում, Վարանդայում, Կարախանբեյլի գյուղի մոտակայքում և նոյեմբերի 1-ից սկսած՝ Թաղավարդում։ Այստեղ էլ նոյեմբերի 8-ին Ալիկը զոհվեց։
Մայիսի 28-ի գիշերը Մարիամ Հակոբյանը, մի փունջ կարմիր վարդեր գնած, բարձրացել է Եռաբլուր՝ ամուսնու՝ Լեւոնի մոտ։ Սովորաբար միշտ Լեւոնն էր նրան կարմիր վարդեր նվիրում։
Շուշի-Լիսագոր ճանապարհին հիմնականում աշխարհազորից կազմված հայկական 9 հոգանոց ջոկատը, 6 ժամ մարտ վարելուց հետո 2 զոհ և վիրավորներ տալով, նահանջել է Շուշի։
Ամեն անգամ աշխատանքից տուն վերադարձող Վահանը սովորության համաձայն մատով կտկտացնում էր դուռը, որտեղ կինն ու երեխաներն սպասում էին նրան: Վահանի՝ դռան թակոցի ձայնը նրանք անգիր գիտեին:
Հարությունը զոհվել է նոյեմբերի 3-ին Մարտունու շրջանի Թաղավարդ գյուղի դիրքերում։ Հարություն Նիկոլյանը ծնվել է 2000 թվականին Երևանում։ Նա ծառայում էր Արցախի պաշտպանության բանակի կենտրոնական պաշտպանական շրջանում։
Հադրութի գնդի 5-րդ (ուսումնական) գումարտակի նռնականետային դասակը գումարտակի մյուս ստորաբաժանումների հետ մասնակցել են Շուշիի պաշտպանությանը։
Նաիրեն նկատում է, որ այսօր զոհվածների կանայք առերեսվել են սոցիալական, հոգեբանական, ընտանեկան, աշխատանքային խնդիրների, բայց պիտի հաղթահարեն դրանք:
Կրտսեր սերժանտ Կարեն Միրզոյանը հետմահու պարգևատրվել է Արցախի Հանրապետության Արիության և Մարտական ծառայության մեդալներով։
Տեսանյութեր
Լուսանկարներ
